Allohim buyurding — itoat etdim.

Alloh taolo mo‘min bandalarning eng go‘zal sifatlarini Qur’oni karimda bayon qiladi. Ulardan biri — kechani ibodat bilan o‘tkazish va sahar vaqtida istig‘for aytishdir. Bu sifat haqiqiy taqvodor insonlarning belgisi sifatida zikr qilingan.
Alloh taolo marhamat qiladi:
وَكَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ۝ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
“Ular kechalari oz uxlar edilar. Va saharlarda istig‘for aytar edilar.”
(Zoriyot surasi, 17–18-oyatlar)
Bu oyat mo‘minlarning qalbi qanday Allohga bog‘langanini ko‘rsatadi. Odamlar uyquda bo‘lgan paytda ular ibodat bilan mashg‘ul bo‘lishadi. Kecha oxirida esa Allohdan mag‘firat so‘rab, o‘zlarini kamchilikdan xoli deb bilmaydilar.
Sahar vaqti — eng ulug‘ ibodat lahzasi
Sahar — tunning oxirgi qismi bo‘lib, bomdod kirishidan oldingi vaqt hisoblanadi. Islomda bu payt ibodat, duo va istig‘for uchun eng fazilatli vaqt sanaladi.
Rasululloh sollallohu alayhi vasallam sahar paytining ulug‘ligi haqida shunday deganlar:
يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الآخِرُ فَيَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ، وَمَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ، وَمَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ
“Har kecha tunning oxirgi uchdan bir qismi qolganida Robbimiz dunyo osmoniga nuzul qiladi va aytadi:
‘Kim Menga duo qiladi — ijobat qilay?
Kim Mendan so‘raydi — beray?
Kim Mendan mag‘firat so‘raydi — kechiray?’”
Bu hadis sahar vaqtida duo va istig‘for qilish naqadar ulug‘ ibodat ekanini ko‘rsatadi.

Ibn Jarir rahmatullohi alayh Ibrohim ibn Hotib rahimahullohdan shunday rivoyat qiladi:
Bir kuni sahar vaqtida masjid yaqinida bir mo‘minni ko‘rdim. U istig‘for aytar va shunday der edi:
“Allohim, buyurding — itoat etdim. Gunohlarimni kechir.”
Bu so‘zlar haqiqiy bandalikning eng go‘zal ifodasidir. Banda Allohning amrini bajarsa ham, o‘zini mukammal deb bilmaydi. Balki ibodatdan keyin ham istig‘for aytadi.

Bir kishi Hasan Basriy rahimahullohdan so‘radi:
— “Nima sababdan sahar ibodat qiladigan kishilarning yuzlari juda nurli bo‘ladi?”
Shunda u zot dedilar:
“Chunki ular Rahmon bilan yolg‘iz qolishdi, Alloh ularga O‘z nuridan kiydirdi.”
Bu so‘zlar sahar ibodatining qalbga qanday ta’sir qilishini juda chiroyli ifodalaydi.

Sahar paytida ibodat qilishning ko‘plab hikmatlari bor:
Duolar ijobat bo‘ladigan vaqt — Alloh bandalarining duosiga yaqin bo‘ladi.
Qalb poklanadi — istig‘for qalbni gunohlardan tozalaydi.
Riyo kam bo‘ladi — odamlar uxlab yotgani uchun ibodat faqat Alloh uchun qilinadi.
Kunning barakasi oshadi — sahar ibodati kunni nur bilan boshlashga sabab bo‘ladi.
Xulosa
Haqiqiy mo‘min Allohning buyruqlarini bajarishga shoshiladi. Ammo u hech qachon o‘zini mukammal deb bilmaydi. Shuning uchun sahar vaqtida qo‘llarini ko‘tarib shunday deydi:
“Allohim, Sen buyurding — itoat etdim. Ammo men ojiz bandaman. Gunohlarimni kechir.”
Sahar payti Allohga yaqinlashish uchun eng ulug‘ imkoniyatdir. Uni qo‘ldan boy bermagan inson qalbida nur, hayotida baraka va oxiratida najot topadi.
Alloh taolo bizni ham sahar vaqtida Uni zikr qiladigan, istig‘for aytadigan va duolari ijobat bo‘ladigan bandalaridan qilsin. Ta’lim muassasasi Tafsir fani mudarrisi Akramxon domla Suyarov